Samoloty eskadry kościuszkowskiej cz. 3: Francja i Hurricane.

Czyli powrót do normalności pod postacią kilku sylwetek barwnych. Dziś 2 samoloty używane przez dywizjon  I/145 "Varsovie" w trakcie kampanii we Francji wiosną 1940 r. i Hawker Hurricane z 303 Dywizjonu, z okresu Bitwy o Anglię.

Cauldron CR.714 "Cyclone": lekki myśliwiec, w znacznej części zbudowany z drewna, zaprojektowany i oblatany w latach 1937-1938. Polski dywizjon był jedyną jednostką w całości wyposażoną w te samoloty. Jednak pod koniec maja 1940 wydany został zakaz wykonywania na nich lotów: ich konstrukcja okazała się za słaba, co było przyczyną kilku katastrof. Jednak z powodu braków sprzętowych polscy piloci nadal na nich latali, zestrzeliwując przy tym kilka samolotów niemieckich:

Morane-Saulnier MS.406: myśliwiec konstrukcji metalowej, oblatany w 1937 r. Polska zamówiła maszyny tego typu przed wojną, jednak nie dotarły one do kraju, a we Francji stanowiły uzupełnienie awaryjnych Cauldronów w dywizjonie warszawskim:

"Co by było gdyby": czyli MS.406 w przedrześniowym malowaniu polskiego lotnictwa wojskowego, w oznaczeniach 121 Eskadry Myśliwskiej z Krakowa:

Hawker Hurricane Mk.I: jeden z ikonicznych samolotów II Wojny Światowej. Przedstawiona na tym profilu maszyna, była w 303 Dywizjonie Myśliwskim używana przez Witolda Urbanowicza, który zestrzelił na niej 9 samolotów niemieckich (kolejno data, typ samolotu, jednostka z której pochodził): 26.9.1940 He-111, 27.9.1940 Bf-110 15./LG1, 27.9.1940: Bf-109, Ju-88 5./KG77, Ju-88 5./KG77, 30.9.1940: Bf-109 II./JG53, Bf-109 II./JG53, Do-17 III./KG3, Bf-109 Stab/JG26. W styczniu 1941 r. po przezbrojeniu na samoloty Spitfire, ten Hurricane został przekazany do 253 Dywizjonu, z którego w sierpniu 1941 trafił do 55 OTU (jednostka szkolna), gdzie uległ katastrofie w kwietniu 1943 r.

Samoloty eskadry kościuszkowskiej: "pezetelki"

Hurricane jest już gotowy, można więc wrzucać kolejne części bez obawy o zator. Chociaż prawdę pisząc to zator na pewno będzie, bo przede mną jeszcze Spitfire, być może Mustang, a na pewno kolejne maszyny 1 PLM... Oj długa, to długa droga.
Historia samolotów P.7 i P.11 dowodzi przede wszystkim jednego: jak szybko w latach 30-tych następował rozwój techniki lotniczej i jak bardzo nie nadążał za nim proces decyzyjny w polskim lotnictwie wojskowym. Nowoczesne w chwili wchodzenia do służby, bardzo szybko zostawały zdeklasowane przez samoloty zagraniczne.

Samoloty myśliwskie PZL P.7 byłby jednymi z pierwszych myśliwców na świecie o w pełni metalowej konstrukcji. Do służby w polskim lotnictwie weszły w 1933. Mimo wejścia do służby ich następcy, P.11 i powolnego wycofywania z jednostek liniowych do szkolenia, we wrześniu 1939 r. 123, 151 i 162 Eskadry Myśliwskie nadal latały na tych przestarzałych wówczas maszynach. Przedstawiony na sylwetce egzemplarz był używany przez 111 EM w latach 1935-1938, a następnie przekazany do szkoły w Grudziądzu.

Jednostka z Mińska Mazowieckiego dziedziczy również tradycje 113 Eskadry Myśliwskiej, która podobnie jak 111 EM latała we wrześniu 1939 r. na PZL P.11c i wchodziła w skład Brygady Pościgowej, broniącej Warszawy.